واحد پردیس دانشگاه علوم پزشکی گیلان

حضرت موسی کاظم علیه السلام ، از 21 سالگی، رهبری مسلمانان را برعهده گرفتند و تا زمان شهادت، 35 سال رهبر مردم بودند. به ایشان، به دلیل خوبی هایی که داشتند، لقب هایی چون کاظم (همواره با کسی که به او بدی می‏کرد ، به نیکی رفتار می‏کرد ؛ این خوی او بود)، صابر (صبر کننده)، صالح (درستکار) و امین داده اند. ایشان یک لقب مهم دیگر هم به نام باب الحوائج دارند. این لقب، به این معناست که اگر کسی خواسته و آرزویی از خداوند داشته باشد، با توسل و واسطه قرار دادن

امام کاظم علیه السلام می تواند به آرزوی خود برسد...

امام کاظم‏ علیه السلام:

آن که ناداری حیرانش کند ، توانگری سرمستش سازد.

امام کاظم‏ علیه السلام:

هیچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن‏که بالاتر به مرتبه فروتر سقوط کرد.

امام کاظم‏ علیه السلام:

کسی که دو روزش با هم برابر باشد، زیان کار است. کسی که امروزش بدتر از دیروزش باشد ، از رحمت خدا به دور است . کسی که رشد و بالندگی در خود نیابد ، به سوی کاستی‏ها می‏رود و آن که در راه کاستی و نقصان گام بر می‏دارد مرگ
برایش بهتر از زندگی است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه